Deux Hommes dans la ville

κι ακόμη παραπέρα...

2007-02-13T13:28:00.000+02:00

http://deuxhommesdeux.wordpress.com/

σκάβουμε το όρυγμα και μετά εγκαίνια....

Desert kings...

2007-02-13T11:15:00.000+02:00

for cynic queens...

http://deuxhommes.wordpress.com/

We gotta get out of this place

2007-02-12T09:15:00.000+02:00

Πρέπει να μετακομίσουμε επειγόντως

Βαμπίρω

2007-02-03T15:46:00.000+02:00

κηλίδες αίματος ζητήσατε , σύγγραμα σας επιστρέφουμε

deux hommes : το μόνο βλογ αφοσιωμένο στην υπηρεσία των συνδρομητών του

Μονολιθικοί

2007-01-30T14:54:00.000+02:00

Tώρα που το ξαναβλέπω , η θεματολογία του παρόντος βλογ εξαντλείται μέσα σε εφτά (κακό σημάδι) λέξεις :

it's all about sex and death

( και λίγο sex ακόμη ...)

Θενκ Γοδ ιτς Φράι-ντέι *

2007-01-26T08:18:00.000+02:00

* official family sex day

Αστικοί μύθοι: Προσχέδιο #01 (Χωρίς τίτλο)

2007-01-22T10:30:00.000+02:00

Η αλήθεια είναι ότι αντί για μάτια, είχε δύο μικρές μαύρες λίμνες.
Πήρε μια βελόνα του πλεξίματος από ‘κείνες της μακριές που πλέκουν τα πουλόβερ και την έχωσε κάπου πίσω από τους όρχεις του, στη βάση του πέους. Στριφογυρνώντας την με απαλές κινήσεις, βρήκε την ουρήθρα και οδήγησε την βελόνα κατά μήκος του πέους, μέχρι που η άκρη της ξεπρόβαλε στην κορυφή της βαλάνου. Κάτω, στη βάση της βελόνας, προσάρμοσε έναν γαλβανισμένο μεταλλικό σωλήνα μήκους 28 εκ. και διαμέτρου 3 εκ. τον οποίο είχε ετοιμάσει ειδικά γι’ αυτή την περίπτωση, έτσι, ώστε να μπορεί να τον χώσει χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία στον πρωκτό του. Σκέφτηκε ότι αυτό θα ήταν μια καλή "κόντρα" που θα κρατούσε τη βελόνα μόνιμα στη θέση της.
Μετά, γύριζε τις νύχτες σε δρόμους όπου οι λακκούβες με τ’ απόνερα αντανακλούσαν το Τίποτα, προσπαθώντας να υπολογίσει, εξ’ όψεως, το μήκος των εντέρων των περαστικών και ρωτώντας τους ευγενικά:
- "Μήπως θα θέλατε να σας πλέξω;"

(Τη δεύτερη βελόνα την κρατούσε σφιχτά στη δεξιά τσέπη του παλτού του)

Πόρτα

2007-01-19T14:43:00.000+02:00

Καλού κακού....

Tζα !

2007-01-13T21:22:00.000+02:00

Ημείς

smile & web

2007-01-13T18:59:00.000+02:00

H δολοφόνος αράχνη που πάντα παραμονεύει στα υγρά μας όνειρα άπλωνε για στέγνωμα τον αξίας δέκα ευρώ ιστό της για να πέσει μέσα του όποιος δεν είχε την πρόνοια να κρύβει στον κόρφο του ένα ΑDSL λεπίδι που θα τον απάλλασε για πάντα από τον φοβερό και τρομερό κίνδυνο να ξεμείνει νυχτιάτικα από σύνδεση και να συνωστίζεται έξω από διανυκτερεύοντα περίπτερα που μόλις κρέμαγαν ταμπέλα "sold out τα Durex,βολευτείτε με εγκράτεια".

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή , η κατσαρίδα ηρωίδα των deux hommes πετάχτηκε στο περίπτερο της γειτονιάς της για να αγοράσει ένα καθρεφτάκι των πέντε ευρώ που θα φιλοξενούσε τα πρωτόλεια χαμόγελά της , σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να λύσει επιτέλους το γρίφο με τον πράσινο ήλιο,τη γέρικη μπάλα και το μπονσάι δέντρο...

Την ώρα που διέσχιζε το δρόμο χτύπησε το κινητό της τηλέφωνο.

Ντρινννννννννννννννννννννννννννννν ! ( ringtone παλιάς κοπής )

( μπορεί και να συνεχίζεται )

Ιστορίες για κατσαρίδες ΙΙΙ

2007-01-12T14:05:00.000+02:00

Κατσαρίδα σκέφτηκε:
"Πίσω από έναν μικρό ήλιο, πάνω σε μια πράσινη μπάλα, κάτω από ένα γέρικο δένδρο, μπροστά σ’ ένα μεγάλο αίνιγμα, σκέφτομαι: Μπροστά σ’ ένα μεγάλο αίνιγμα, κάτω από ένα γέρικο δένδρο, πάνω σε μια πράσινη μπάλα, πίσω από έναν μικρό ήλιο, κάποιος με βάζει να σκέφτομαι."
Η κατσαρίδα προσπάθησε να χαμογελάσει, το μόνο όμως που κατάφερε να κάνει ήταν μια απαίσια γκριμάτσα, καθότι στο αντικείμενο "χαμόγελο" δεν εξασκείτο και πολύ συχνά.

Ουδέν αναπάντητον

2007-01-09T12:29:00.000+02:00

Στο έδαφος διακρίνεται σωματικά μη διαυγής αναγνώστης. Αριστερά και δεξιά του οι deux hommes ( ως απάντηση στην εύλογο απορία της συνδρομήτριάς μας JdQ ).

Κοινωνικές προσφορές , πόστ έσχατον τρέχοντος έτους

2006-12-28T12:32:00.000+02:00

αγάπη μου σου υπόσχομαι πως αν ξαναδώ καλσόν στο σπίτι θα το κάνω δυό χιλιάδες έξη κομμάτια.....

Πρακτικαί ιδέαι , Νο 1

2006-12-18T13:03:00.000+02:00

Παραδοσιακοί αναγνώσται του Deux Hommes ενσκύπτουν στα αρχεία του παρόντος βλογ ώστε να ανασύρουν πολυτίμους ιδέας δι όψιμον στολισμόν του δένδρου των χριστουγέννων.

Ιστορίες για κατσαρίδες ΙΙ

2006-12-15T13:12:00.000+02:00

Η κυρία Κατσαρίδα, πρώτη στη γραμμή, ακούγοντας το όνομά της, έφτυσε στο ξύλινο πάτωμα και προχώρησε ένα βήμα μπροστά.
«Ωκεανούς χρόνου διέσχισα για να σε βρω… μικρή μου… σ’ αγαπώ πολύ ώστε να σε καταδικάσω».

Φτου.~

Ο ήλιος ανέβηκε πίσω από τα σπίτια της παραλίας όπως ανεβαίνει ένας ήλιος πίσω απ’ οτιδήποτε άλλο.
Κάτι στο νερό γυαλίζει χρυσόψαρο ο ήλιος ανεβαίνει κάθετα θα πέσεις, μυρίζει χρόνος σε δέρμα πολύς, κι όμως…

«Εγώ δε σ’ αγαπώ».

Ουουου

Άντε γαμηθείτε.

Ιστορίες για κατσαρίδες Ι

2006-12-12T12:23:00.000+02:00

Το Σκουλήκι ακούμπησε με το μέτωπο στον τοίχο. Έμεινε για τριάντα δευτερόλεπτα σ’ αυτή τη θέση αμίλητο αναγκάζοντας όλα τα βλέμματα να στραφούν πάνω του.
Από το βάθος της αίθουσας ακούστηκε ένα βήξιμο, το Σκουλήκι έκλασε και μια μικροσκοπική κίτρινη τσάντα συμπλήρωσε το ρυθμό πέφτοντας από τα πόδια της παχουλής κυρίας που καθόταν στην θέση Β15 καταπίνοντας μέντες.
- Η αξιότιμη κυρία Κατσαρίδα, με το φέρσιμό της τους τελευταίους δύο μήνες της γνωριμίας μας, πολύ φοβάμαι ότι με οδηγεί σ’ έναν κόσμο απεχθή και αντίθετο προς τις ιδεολογικές μου αντιλήψεις.
Κι όμως,
αδυνατώ ν’ αντισταθώ
υπακούοντας
στους εσωτερικούς της ρυθμούς
νιώθω πως
βλέπω

(κι η σελήνη με συνεπαίρνει).

Friends a la carte

2006-12-11T15:36:00.000+02:00

Προς το άλλο μισό των deux : αυτο το κονκαρδάκι το ζήλεψα και μας το παράγγειλα για τις γιορτές αλλά το χρέωσα στη δική σου πιστωτική . Φίλοι ;

untitled # 1

2006-11-17T12:51:00.000+02:00

Jingle bells...jingle bells...all the way

( coming soon to a home near yours )

Bάρος κενού περιεχομένου

2006-08-25T12:24:00.000+03:00

Πιο Nέα Κενή Διαθήκη 1 :

Ακόμη και το κενό αποκτά βάρος* όταν εκφραστεί εις την αγγλοσαξωνικήν!

* ως εκ τούτου , o Torricelli ήτο ένας κοινός απατεών

Διάπαυσις ή Διαχείμανσις

2006-08-12T19:38:00.000+03:00

[...]
Διά να είναι δυνατή η εκκόλαψις των ωών απαιτείται η διακοπή του ληθάργου αυτών. Αυτή επιτυγχάνεται κυρίως τη επιδράσει χαμηλών θερμοκρασιών.
Ούτω δέον να επιδράσουν επί των ωών, μετά την ωοτοκίαν και επί 15-20 τουλάχιστον ημέρας, υψηλαί θερμοκρασίαι 22ο – 25ο και κατόπιν μία μακρά περίοδος 50-60 ημερών χαμηλών θερμοκρασιών κάτω των 7ο και με optimum ευρισκόμενον μεταξύ 2ο και 5ο.
Τούτο συμβαίνει, συνήθως, εις την φύσιν διότι τας υψηλάς θερμοκρασίας του θέρους, ότε γίνεται η ωοτοκία, ακολουθούν αι χαμηλαί θερμοκρασίαι του χειμώνος. Επειδή όμως δεν είναι γνωστόν εάν τα ωά θα δεχθούν την ψύξιν η οποία απαιτείται, συνηθίζεται, εις τας θερμάς περιοχάς της Ελλάδος, να μεταφέρωνται τα ωά εις ορεινάς περιοχάς διά να διακοπή εκεί ο λήθαργός των (Φυσική διαχείμανσις).
[...]

Από:

Σηροτροφία
Θρασύβουλου Δ. Ραπτόπουλου, Καθηγητού Α.Π.Θ.
Τυποπολυγραφήσεις – Βιβλιοχαρτοπωλείον Αφοι Γιαχούδη
Θεσσαλονίκη 1970, (σελ. 15)

Ποτέ δεν είναι αργά για να φύγεις γρήγορα

2006-08-10T13:38:00.000+03:00

Ξένη Δημοσίευση

Η αφοσίωση που επιδείξαμε στον επαγγελματικό μας αποπροσανατολισμό , έκανε φτωχότερη κατά ίσα με δέκα ποστς την αυτοαποκαλούμενη βλογόσφαιρα - η οποία στην ουσία δεν είναι τίποτε παραπάνω από μια μη υπαρκτή περιοχή μεταξύ στρατόσφαιρας και εξώσφαιρας με ο,τι κολυμπάει ενδιάμεσα-.

Πρέπει με συντριβή να ομολογήσουμε πως η προσπάθειά μας για αλλαγή πορείας μέσω του καταστήματος λιανικής slaughterhouse ντοτ κομ δεν απέδωσε τα αναμενόμενα.

Το ίδιο τραγικά ανεπιτυχής υπήρξε ως σήμερα η προσπάθεια αυτόνομης έκδοσής μας , αυτοβούλως , οικοιοθελώς και επανειλημμένως.

Θα επιμείνουμε μέχρι τις πρώτες χοντρές ψιχάλες.

Μετά θα καταφύγουμε σε δανεικά υπόστεγα που ήδη προσφέρθηκαν έναντι ευτελών τιμημάτων να μας καταχωρήσουν στα "απωλεσθέντα".

Εκ της Διευθύνσεως

Coming Soon

2006-05-31T08:27:00.000+03:00

Eκλεκτά σφάγια - επιλεγμένοι εκδορείς-εξατομικευμένο σέρβις

www.slaughterhouseonthespot.gr

Συντονιστείτε!

Coming soon

ARTEMIO RODRIGUEZ ( born 1972 , Mexico )

2006-04-07T15:05:00.000+03:00

Ενα για κάθε βδομάδα.
Μη σπρώχνεστε....

Θέματα προς ανάπτυξη – Θέμα Νο1:

2006-04-07T09:14:00.000+03:00

Eva Schlegel, Untitled, 2005 (Silkscreen on lead)

[…]
Σύμφωνα με την παράδοση, το φρούτο που πρόσφερε ο όφις στην Εύα θεωρείται πως ήταν το μήλο. Όμως οι μηλιές δεν ευδοκιμούν στην Εγγύς Ανατολή. Αφού διαλέξετε ένα από τα λογικότερα υποκατάστατα που ακολουθούν, αναπτύξτε το θέμα της δημιουργίας των μύθων και της παραφθοράς τους κατά τη διάρκεια μεγάλων χρονικών περιόδων: ελιά, σύκο, χουρμάς, ρόδι.
[…]

Από: The Deathbird, Harlan Ellison (Μετ.: Ι. Ανδρέου, εκδ. Απόπειρα, Αθήνα 1991)

Η ιστορία του αλόγου

2006-04-05T11:52:00.000+03:00

Στην προσπάθειά του να μάθει να δακτυλογραφεί, το άλογο, διέλυσε δεκάδες πανέμορφες γραφομηχανές χτυπώντας τις άτσαλα με τις οπλές του.
Αποφάσισαν λοιπόν και του έφτιαξαν μια γραφομηχανή μεγάλη σα σπίτι, όπου καλπάζοντας πάνω στα πλήκτρα ξεκίνησε να γράφει αυτή την ιστορία:

«Ήταν κάποτε ένα ρολόι που χτυπούσε τις ώρες. Χτυπούσε τα κάδρα που κρέμονταν γύρω του, τ’ αυγά και τη μαγιονέζα. Όταν βαριόταν και δεν είχε τι να κάνει, χτυπούσε το κεφάλι του στον τοίχο και αφού ζαλιζόταν αρκετά, έπιανε κουβέντα με το αφεντικό του.
Το αφεντικό του ήταν ένας άνθρωπος ανάποδος. Φορούσε παπούτσια στα χέρια, ενώ με τα πόδια έτρωγε και έπαιζε ακορντεόν. Μιλούσε ανάποδα. Έλεγε το ψωμί «νερό» και τα υπόθετα «καραμέλες βουτύρου».
Κάποτε, χωρίς κανένας να μάθει ποτέ το λόγο, μάλωσαν. Κι από τότε δε μιλούσαν πια μεταξύ τους, μόνο κοίταζαν ο ένας τον άλλο από μακριά και γάβγιζαν θυμωμένα. Και το ρολόι γυρνούσε τους δείκτες του ανάποδα και ο άνθρωπος χτυπούσε με δύναμη τα πόδια του στο ταβάνι.
Ένα ηλιόλουστο πρωινό, χτύπησε την πόρτα τους μια κότα…»

Σ’ αυτό το σημείο η μεγάλη σα σπίτι γραφομηχανή σταμάτησε να γράφει, γιατί, όπως είπε, η ιστορία του αλόγου ήταν εντελώς ηλίθια και δεν είχε κανένα απολύτως νόημα. Έδιωξε λοιπόν το άλογο και του είπε να μην τολμήσει να την ξαναενοχλήσει για κάτι τόσο ανόητο.
Το άλογο έσκυψε το κεφάλι και έφυγε πικραμένο από το φέρσιμο της γραφομηχανής, και δεν φάνηκε ποτέ πια ξανά σε ‘κείνα τα μέρη.

Ένα ηλιόλουστο πρωινό, αρκετούς μήνες μετά από αυτά τα περιστατικά, μία κότα χτύπησε απαλά το caps lock τις γραφομηχανής…

με λόγια και ήχους άλλων

2006-04-04T21:05:00.000+03:00

Διαβάζει :

Η διεγερτική μυρωδιά του φρεσκοκομμένου χόρτου πλανιέται πάλι στον αέρα.
Ο χαρμόσυνος ήχος των χορτοκοπτικών μηχανών αρχίνησε πάλι να αντηχάει από παντού.
Η όσφρηση παίρνει κεφάλι απ΄ τις άλλες αισθήσεις.Περνάς, κι απ΄ τα ανοιχτά (επιτέλους) παράθυρα,
σου ΄ρχονται οσμές από τηγάνια που καίνε και κατσαρόλες που κοχλάζουν.
Βέλη ευωδιάς εκτοξεύονται στους δρόμους , από σκόρδα και κρεμμύδια που τσιγαρίζονται, από όσπρια που βράζουν, ψάρια που αχνίζουν, κρέατα που ψήνονται.
Χτυπήματα ταμπούρλου στους κροτάφους σε καλούνε και σε κάνουν τρωτό έναντι κάθε αποπλάνησης...
Να κυλιστείς στα χορτάρια του πάρκου, να ανεβείς στην πρώτη κερασιά, ή στο πρώτο πεύκο που θα συναντήσεις.
Να κρυφακούσεις (τυχαία) από ΄κει πάνω, ερωτικά ψέματα και υποσχέσεις.
Η μελωδία των « καθημερινών μεσημεριανών τραπεζιών» βγαίνει κι αυτή στους δρόμους.
Ακούς, μαχαιροπίρουνα να διασταυρώνονται πάνω στα πιάτα, πιατέλες να εναποτίθενται πάνω στα τραπέζια απρόσεκτα, ποτήρια να συγκρούονται για κάποιο λόγο (ή χωρίς).
Ανάσες βαθιές.
Ανακούφιση.
Ο χειμώνας κρυψίνους, παρα έγινε σκληρός τελευταία.
Ηρθε η ώρα να αντισταθμιστούν οι «ελλείψεις» που μας τάισε( μέχρι να τον ξανανοσταλγήσουμε, όταν θα΄ χουν όλα στεγνώσει).
Τώρα είναι ώρα , να αιωρηθούν πάλι οι κούνιες στις αυλές.
Α, ρε Άνοιξη, τι ωραία που «χωράς» το πελώριο ανάστημα σου, μες στις αυλές μας.

Kωστής Μπαλανίκας , "Ανοιχτά παράθυρα πάλι..."
Πρωτοείδε το φως στο http://www.hungry.gr/getarticle.asp?id=3436

Ακούει :

Τhe Gist , " Love at first sight "
Πρώτες νότες σκάσαν χαμόγελο ως Rough Trade Records 45 , το 1981

Κοινωνικές προσφορές , ποστ τρία

2006-03-21T14:57:00.000+02:00

Προσφέρεται χώρος εντός του παρόντος βλογ για την απρόσκοπτη προετοιμασία του γεύματος της εικοστηςπέμπτης Μαρτίου.Θα προηγηθεί η ικανοποίησις αιτημάτων συνδρομητών μας.Εξαερισμός εξασφαλισμένος.Πληροφορίαι παρέχονται με σειρά προτεραιότητος.Μίσθωμα ταπεινόν.Δεκτή και αποπληρωμή σε είδος (υπολογίστε για οκτώ στόματα ).

Αντιπλημμυρικά έργα (τιμαί λογικαί)

2006-03-21T13:30:00.000+02:00

TITLE: Preparations for the Flood (everything on earth is to perish)
ARTIST: Damien Hirst
WORK DATE: 2005
CATEGORY: Prints
MATERIALS: Silkscreen on Somerset satin 410gsm
EDITION/SET OF: 80
SIZE: 100 x 66.7cm
REGION: British
STYLE: Contemporary
PRICE*: £ 3 750+ Vat (Exclusive of Packing & Shipping)Portfolio Price: £ 47 250 + Vat (Exclusive of Packing & Shipping) (Convert prices to your currency with our Currency Converter)
GALLERY: Paul Stolper +44 (0)20 7739 6504 Send Email
DESCRIPTION: Published by Paul Stolper and Other Criteria From the portfolio The Stations of the Cross
ONLINE CATALOGUE(S): Inventory Catalogue

Paris Calling ( to the faraway towns )

2006-03-18T23:35:00.000+02:00

Η αντίδραση των Γάλλων στο νόμο του CPE δια χειρός Ντομινικ ντε Βιλπέν είναι ο,τι μαζικά υγιέστερο έχω αντικρύσει εδώ και καιρό.
Την ίδια στιγμή οι παραλληλισμοί με την εδώ κατάσταση και το εγχώριο εργατοφοιτητικό κίνημα γεννούν μειδιάματα που δεν εξαντλούνται με τον χαρακτηρισμό «ειρωνικά».
Αν από τη μια το –υποτιθέμενο-υγιέστερο ,δυναμικότερο και εξ ορισμού πιο επαναστατημένο κομμάτι του ενεργού πληθυσμού αυτής της χώρας αδυνατεί να συλλάβει το μέγεθος του (όχι απλά επερχόμενου αλλά ήδη εγκατεστημένου ) προβλήματος κι από την άλλη το εργατικό κίνημα που ανέβηκε στον παράδεισο δημοσία δαπάνη αρνείται να επιστρέψει στις φλόγες της κόλασης του μεροκάματου όπου και γεννήθηκε ,τότε το brand name “ Εργάτες , αγρότες και φοιτητές “ πρέπει οικοιοθελώς να αποσυρθεί από το Χρηματιστήριο Αξιών και Ιδεών καθώς τη νιρβάνα τους προ πολλού εζήλωσε και το τρίτο μέλος της Ιεράς Οικογενείας που θα κληθεί οσονούπω να αντιμετωπίσει και πάλι το Κακό στα χαρακώματα της Λάρισας και στο πέρασμα των Τεμπών.
Αυτό που ξέχασε με σαφήνεια και αρκούντως παραστατικά να περιγράψει ο μαρξισμός ( αλλά το εμπεδώσαμε δια ζώσης ) είναι πως όταν κοντά στο Τρίγωνο των Επαναστατημένων διπλοπαρκάρει κι ο Δημόσιος Υπάλληλος , την κλήση την πληρώνει πάντα ο πιο αδύναμος.
Κι ας μην είχε ποτέ αυτοκίνητο.

O εκτός διαδικασιών και ορθόδοξης γραμμής πεζοπόρος χρειάστηκα τόσες λέξεις για να το δείξω αλλά ο ποιητής τα'χε πει νωρίτερα , καλύτερα , δυνατότερα ....

The ice age is coming, the sun's zooming in

Meltdown expected, the wheat is growing thin

Engines stop running, but I have no fear

'Cause London is drowning, and I live by the river

Αν ήξερε πως τον διάβαζε σκυθρωπή η Αλέκα ίσως και να το ξανασκεφτόταν....

The Βusiness Suite

2006-03-16T19:14:00.000+02:00

H αισθητική των business ξενοδοχείων περιγράφεται μονολεκτικά αν απλά προφέρεις “σεξ “.
Περισσότερο κι από τα small luxury , τα boutique , τα honeymoon resorts , τα τρίωρης παραμονής , τις sex villas , τα hip hotels , τα δια χειρός Conran , Rashid & σια , πιό πολύ λοιπόν απ' όλα αυτά , μια ματιά στο lobby λίγο πριν η λίγο μετά τα μεσάνυχτα φτάνει και έχει και ρέστα.
Bαμμένο μαλλί και θλιβερά σωσίβια (οι gents ) , φρέσκια χαλάουα και γεμάτη μπλούζα ( οι ladies ) , το παιχνίδι να μαντέψεις ποια δεν είναι ποιού είναι piece of cake , το ίδιο και σε ποιόν ήδη άρχισε να δουλεύει το Levitra , πόσο γραμματέας είναι η ψηλόκωλη καστανή ή πόσο διευθύντρια εξαγωγών οι δεκάποντες γόβες με ένα ζευγάρι σεληνιασμένες γάμπες μέσα τους.
Μετά από είκοσι χρόνια σε ξενοδοχεία απανταχού της γης – όχι τοις μετρητοίς αλλά χοντρικά- είναι ακόμη ένα από τα αγαπημένα μου κουίζ . Ειδικά όταν το επόμενο πρωινό καταλαβαίνεις –ρίχνοντάς τους μόνο μια ματιά την ώρα που πίνουν αμήχανα τον καφέ τους- πόσο η νυχτερινή προβολή κράτησε το κοινό ξύπνιο στις θέσεις του, αν η ταινία κατέβηκε στη μέση ή αν η στύση άργησε μια μέρα.

Tetsuo-The Iron Man

2006-03-16T13:53:00.000+02:00

Δεν ήξερα τι επρόκειτο ν’ ακολουθήσει. Βρέθηκα εκεί με τον Markus, αδερφό ενός συμφοιτητή μου, που έπαιρνε μέρος στο φεστιβάλ με δύο δικές του μικρού μήκους ταινίες.
- "Αυτό πρέπει να το δούμε", μου δήλωσε με ύφος που δε σήκωνε συζήτηση.
Ξάπλωσα λοιπόν αναπαυτικά στο βελούδινο κάθισμα του κινηματογράφου, κοίταξα το ρολόι – 00:45 μεταμεσονύκτια προβολή – και πριν καλά καλά προλάβω να ρίξω μια ματιά στο πρόγραμμα, τα φώτα σβήσανε, και στο μισοσκόταδο που μεσολάβησε μέχρι ο ταξιθέτης να τραβήξει την κουρτίνα της εισόδου, μέτρησα άλλα 9 κεφάλια γύρω μας.
Μετά συγκεντρώθηκα στους γιαπωνέζικους τίτλους και χασμουρήθηκα μέχρι που δάκρυσαν τα μάτια μου.

67 λεπτά αργότερα άναψαν τα φώτα στην αίθουσα και πήρα πάλι ανάσα. Η όποια άποψη είχα μέχρι τότε για την 7η τέχνη, μετά από αυτά τα 67 λεπτά έμοιαζε περίπου μ’ αυτό:

Huang Yong Ping, The History of Chinese Painting and the History of Modern Western Art Washed in the Washing Machine for Two Minutes (1987)

Γύρω μας είχαν απομείνει τέσσερα κεφάλια από τα οποία δεν κινήθηκε ούτε ένα. Μετά από -δεν ξέρω πόση- ώρα ήρθε η καθαρίστρια και μας σήκωσε για να σκουπίσει.
67 λεπτά χονδρόκοκκου ασπρόμαυρου φιλμ, 4020 δευτερόλεπτα αδυσώπητα βίαιων εικόνων, ένας εφιάλτης που δεν είναι δυνατό να περιγραφεί με λόγια. Ένα, καθολικά αναγνωρισμένο πια, ακατέργαστο διαμάντι του underground γιαπωνέζικου κινηματογράφου. Δύσκολο στη θέαση, αδύνατο –και άνευ σημασίας- να κατανοηθεί.
Βγήκαμε από τον κινηματογράφο, περασμένες δύο και τραβήξαμε ίσια για Currywurst στην πλατεία. Μετά από λίγο μασουλούσαμε το μεταμεσονύκτιο γεύμα μας όρθιοι, ακουμπισμένοι σ’ έναν μακρύ ξύλινο πάγκο. Μπροστά μας η αραιή κίνηση του Σαββατόβραδου κυλούσε στο βρεγμένο οδόστρωμα. Έσπασα εγώ τη σιωπή:
- "Markus, να σε ρωτήσω κάτι;"
- "Πες το ρε φίλε…"
- "Σ’ εκείνη τη δικιά σου, με το ζόμπι που βγαίνει στην παραλία της Ibiza…"
- "Χα! Ναι…;"
- "Πώς σκατά έκανες τα δόντια του Stefan να φαίνονται τόσο αηδιαστικά κίτρινα;"
- "Χα! Καλό ήταν ε; Ήταν πολύ απλό… με γαριδάκια!"
- "Δηλαδή;"
- "Τι δηλαδή; Τον έβαλα να φάει τρεις σακούλες γαριδάκια…"
- "Μμμμ…καλή σκέψη…"
Τρώω μια πατάτα.
- "…κι ο εμετός στην τελευταία σκηνή;"
- "Ε, εκείνος ήταν αληθινός… μετά από τόσο γαριδάκι… Χα!"
- "Μμμμ… νέο-ρεαλισμός δηλαδή…"
- "Νέο-ρεαλισμός; Δε θα το ‘λεγα δικέ μου… μάλλον σα no budget θα το χαρακτήριζα…"

Πίσω από τη γωνία ακούστηκε ένα φρενάρισμα και στη συνέχεια ο ήχος μέταλλου που χτυπάει σε μέταλλο και τζάμια να σπάνε και να σκορπίζονται στην άσφαλτο…
Έβαλα την τελευταία πατάτα στο στόμα μου και πέταξα το χάρτινο πιατάκι στο σκουπιδοντενεκέ δίπλα μου.

Για ένα λεπτό, την ησυχία της νυχτερινής πόλης τάραζαν μόνο οι φωνές και οι λυγμοί μιας κοπέλας που ακουγόταν από τη μεριά του ατυχήματος.
- "...Τομ;... (λυγμοί)….Τομ; …… μ’ ακούς;… Τομ…"

...μετά χάθηκαν κι αυτοί.

Κοινωνικές προσφορές , ποστ δεύτερον

2006-03-15T08:40:00.000+02:00

Για αυτούς που δεν πρόλαβαν τον Lichtenstein και ο Warhol τους έπεφτε βαρύς στην πιστωτική.

Ακόμη μια κοινωνική προσφορά της cult σελίδας μας για τους εθισμένους στην Τέχνη της Μούρης.

http://www.allpopart.com/

Bubble love ( ερωτήματα εσωτερικής καύσεως )

2006-03-12T14:54:00.000+02:00

Μάλλον βουλιάξαμε απ'τη συνεχόμενη βροχή.

Να θυμηθούμε να ρωτήσουμε τον πρώτο περαστικό τι καιρό κάνει τώρα επάνω ( από απλή περιέργεια, έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε εισιτήριο επιστροφής ).

Homesickness = και ναυτία από το πόσο ανεκτικοί είμαστε στην ασχήμια τριγύρω μας-αλλά και διγύρω μας-.

Οι βιαστές της όμορφης Ville κυκλοφορούν ελεύθεροι και εκλεγμένοι.Θα πληρωθούν με το ίδιο νόμισμα.

Μπλογκομάχοι εναντίον μπλογκολατρών : σημειώστε Τσαγκαρουσιάνος ( φίλη μας το σφύριξε , εδώ μυρωδιά δεν πήραμε…).

Πόσα ευρώ μακριά είναι πραγματικά μια απόδραση ;

Are friends electric ?

Αντέχουν στο χρόνο και στα κρασαρίσματα τα συνοικέσια μέσω web ?

Ένα ποστ είναι φτηνή καρτποστάλ , δυό ποστς καταστροφή , τρία ποστς και βγαίνω.Φτύσιμο προαιρετικό.

Σε όλες τις αντροκουβέντες η κατάληξη είναι κοινή ( κι ανομολόγητη ) : για όλα φταίει η πουτάνα ( μια , τέλος πάντων..).

Περαιτέρω : η διαφορά μόντελινγκ και πούτανινγκ είναι εκατό ευρώ απόσταση.Καλύπτεται με ελαφρά πηδηματάκια.

Οι εντερικές διαταραχές είναι αποδεδειγμένο πως καταστρέφουν εγκεφαλικά κύτταρα με άμεση επίπτωση στην ποιότητα του γραπτού λόγου.Τι ειρμό να κρατήσεις όταν τρέχεις κάθε δυό και τρεις στο μπιντέ ;

Δεν μπορώ να επισυνάψω Mastretta σε εικόνες και το cd είναι ημιτελές.Είμαι άχρηστος.Πάει –και τέλειωσε ;-.

Μαγιονέζα , σκόρδο και ταμπάσκο δεν αρκούν για να κοροϊδέψεις τις αισθήσεις σου.

Αν πουλήσει αρκετά , πάμε και για δεύτερη έκδοση.Sequel με πολλά εξτρά και σχολιασμό από τους σκηνοθέτες.Οι απόψεις που εκφράζονται είναι αυστηρά προσωπικές και δεν αντιπροσωπεύουν την επίσημη γραμμή του κόμματος.

Somewhere Over the Rainbow

2006-03-10T09:35:00.000+02:00

Μία και μόνο φωτογραφία από την όμορφη Ville έκανε το θαύμα της! Δάκρυα νοσταλγίας πλημμύρισαν τα μάτια του Jean, ένας κόμπος άλυτος έφραξε τον - καλομαθημένο την τελευταία εβδομάδα - οισοφάγο του κι ένας λυγμός συντάραξε το ξενιτεμένο του κορμί: «There’ s no place like home», στέναξε και ο καημός του, αφού αιωρήθηκε για μια στιγμή ψηλά πάνω από τα κεφάλια των εκατοντάδων ανθρώπων που τριγύριζαν εκείνη την ώρα στο περίπτερο D16, απορροφήθηκε από το θηριώδες σύστημα εξαερισμού. Εκεί αφού φιλτραρίστηκε, θερμάνθηκε, ψύχθηκε, αναθερμάνθηκε, προωθήθηκε, σπρώχθηκε, αναμείχθηκε, αναμορφοποιήθηκε και αποστειρώθηκε, στο τέλος επαναδιοχετεύτηκε στην αίθουσα ως «Ένα espresso παρακαλώ», τρύπωσε στο αυτί της όμορφης καταλανής σερβιτόρας κι εξαφανίστηκε μαζί της πίσω από το μπαρ. Δύο λεπτά αργότερα, εμφανίστηκε ξανά μπροστά του ως Lagavullin διπλό χωρίς πάγο και σε 3 δευτερόλεπτα είχε καταλήξει και πάλι εκεί ακριβώς απ’ όπου είχε ξεκινήσει: στο σφιγμένο του στομάχι. «There’ s no place like home», ξεφύσηξε χτυπώντας αμήχανα τις σόλες των καλογυαλισμένων μπορντό παπουτσιών του. Θυμήθηκε την αυλή του πατρικού του, και το ρέμα που περνούσε μπροστά από το σπίτι… Χαμογέλασε. «There’ s no place like home...», ξαναείπε - αυτή τη φορά δυνατά - και χάθηκε από το περίπτερο D16.

Κοινωνικές προσφορές , πόστ ένα

2006-03-01T15:12:00.000+02:00

From Life Magazine, 1937: "How to Undress in Front of Your Husband”

Σημείωση συντακτών : τα ποστς των κοινωνικών προσφορών δεν θα συνοδεύονται από ανούσια ή πλαδαρά σχόλια ώστε να δίνεται στον αναγνώστη η δυνατότητα να αφοσιωθεί απρόσκοπτα στην μελέτη του περιβάλλοντος χώρου.Επιχειρούμε παν ανθρωπίνως δυνατόν ώστε η συχνότης εμφανίσεως των κοινωνικών προσφορών να είναι ευθέως ανάλογη του στερητικού συνδρόμου που αυτές θα προκαλέσουν.-

Πως μας υποδέχθηκαν συνάδελφοι,media και ο απλός λαός

2006-03-01T09:18:00.000+02:00

01.Στομωμένο το ξυράφι. Κρίμα το περιτύλιγμα .

02.H side 2 με την πενικιλλίνη καλή ήτανε. Το εισαγωγικό post ούτε για ringtone δεν θα το
πλήρωνα.

03….πολύ μικρή η αυλή τους. Περιορισμένος ορίζοντας. Απλωμένη μπουγάδα. Ψηλά χόρτα. Δεν είναι ν’ απορείς λοιπόν….

04…Είναι γελασμένοι αν μετά απ’ αυτό νομίζουν πως τα παιδιά τους θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα χωρίς ψευδώνυμο.

05….αν για κάθε τρίχα που χάνουν γεμίζουν ένα post , αναμένουμε πως θα είναι –τουλάχιστον- πολυγραφότατοι..

06…τους πήρε χρόνο , η διαδικασία ήταν επώδυνη αλλά εν τέλει ανακαλύψαμε ότι μπορεί να στεκόμαστε μπροστά στη Νέα Ελληνική Τραγωδία…

07....δεν μου φάνηκε πολύ κακό. Η μαμά μου που έχει πείρα σ’αυτά , λέει πως είναι μάλλον δύο. Και πιθανότατα αδερφές…

08.Ηταν οι επιμελέστεροι μαθητές μου στο κατηχητικό. Ακόμη απορώ γιατί αποφάσισαν να κάνουν αυτό το βήμα. Μπρος- πίσω- δεξιά- αριστερά κενό. Ας ρίζωναν εκεί που στέκονταν.

09.Θα μπορούσαν να διαπρέψουν γράφοντας συνταγές αναζητώντας την επόμενη μέρα. Είναι πιο αδύνατοι -και πιο όμορφοι- από τον Μαμαλάκη , πιο «καθαροί» από τον Oliver , λιγότερο οξείς απ’ τον Μπουρνταίν , πιο φρέσκοι απ΄τη Δάφνη Σκούρα , ρίχνουν του Ευτύχη στ’αυτιά…κρίμα

10…οι επαρχιώτικες καταβολές δεν κρύβονται παρά την επιμέλεια του μεικ-απ. Εξυπνακίστικη προσέγγιση , μπαρόκ τραπεζομάντηλα ,πιασάρικοι τίτλοι-όταν θυμηθούν- , πολυφορεμένα κλισέ , δήθεν τεχνικολόρ. Καλύτερα τρίτοι στο χωριό τους. Εδώ δεν είναι το γήπεδό τους.

11…Ξεπερνάω την απουσία μηνυμάτων. Κάνω υπέρβαση για να δεχτώ την έλλειψη παγκόσμιας κουλτούρας. Καταπίνω αμάσητη την προφανή αστική αφυδάτωση. Συνειδητά παραβλέπω τα νοηματικά φάλτσα. Κλείνω τα μάτια μπρος στην κοντόφθαλμη αντίληψη πως ο κόσμος σταματά σε ακτίνα πέντε χιλιομέτρων γύρω από το σπίτι τους…η ετυμηγορία πάντα ίδια : ένοχοι!

11+1…άκουσα πως θέλουν να βγάλουν και βιβλίο !!!....μα αν ο καθένας που έχει την δυνατότητα να βάζει πέντε λέξεις στη σειρά έχει βλέψεις να δει το όνομά του σε εξώφυλλο , ο χαρτοπολτός θα γίνει σπανιότερος απ’ το πετρέλαιο. Σκοτώστε τους πριν σκοτώσουν τον πλανήτη , λοιπόν.

σ.σ. : για λόγους σηπτικής σεμνότητας , η αναφορά στις πηγές των διθυράμβων απεκλείσθη.Τους υπολοίπους θα τους τακτοποιήσουμε με σειρά προτεραιότητος...

Πενικιλίνη

2006-02-28T13:57:00.000+02:00

Βρέχει ασταμάτητα επί 167 ημέρες.
Μικρές, φωτεινές, πράσινες κηλίδες εμφανίστηκαν αρχικά στους κορμούς των δέντρων και στη συνέχεια χρωμάτισαν τους τοίχους των σπιτιών και τα πεζοδρόμια. Μέσα σε δύο εικοσιτετράωρα είχαν καλύψει ολοκληρωτικά όλα τα κτίρια της πόλης, τους δρόμους, τις κολώνες της ΔΕΗ, τ’ αυτοκίνητα και όλα τα περιφερόμενα αδέσποτα ζώα. Μετά το τέλος του τρίτου εικοσιτετραώρου, το ποτάμι που διασχίζει την πόλη πρασίνισε και από τις βρύσες των διαμερισμάτων αντί για νερό, άρχισε να βγαίνει μια παχύρρευστη πράσινη γλίτσα.
Από την τέταρτη ημέρα η κυκλοφορία στους δρόμους κατέστη αδύνατη. Όλοι οι κάτοικοι της πόλης κλείστηκαν στα διαμερίσματά τους και η γλίτσα απέμεινε η μόνη ένδειξη ζωής στους δρόμους καθώς απλωνόταν, τρύπωνε, αγκάλιαζε και έπνιγε τα πάντα.
Τη δέκατη πέμπτη μέρα ο μοναδικός ραδιοφωνικός σταθμός που συνέχιζε να εκπέμπει χάθηκε. Η τηλεόραση είχε πάψει να λειτουργεί αρκετές μέρες νωρίτερα. Μην έχοντας άλλη διέξοδο προσαρμοστήκαμε στα νέα δεδομένα. Κλεισμένοι στο διαμέρισμά μας, σφραγίσαμε προσεκτικά όλες τις χαραμάδες και συνεννοούμαστε με τους γείτονες χτυπώντας τους τοίχους και φωνάζοντας, καθώς η γλίτσα κατέλαβε τους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής και δύο διαμερίσματα στον δεύτερο και έκτο όροφο που δεν πρόλαβαν να σφραγιστούν.
Το ρεύμα κόπηκε την τεσσαρακοστή έβδομη ημέρα. Το τηλέφωνο δύο ημέρες μετά. Όλες μας οι προμήθειες σε φαγητό και νερό τελείωσαν μέσα στην πρώτη κιόλας εβδομάδα. Αντέξαμε δύο ημέρες χωρίς νερό. Μετά αναγκαστήκαμε να πιούμε την πράσινη γλίτσα που βγαίνει απ’ τις βρύσες. Αυτή είναι πλέον η τροφή που μας κρατά ζωντανούς.

Μια αφόρητη ησυχία έχει πνίξει το σπίτι μας σήμερα. Το κρύο και η υγρασία είναι αφόρητα. Προσπαθώ ν’ ανάψω φωτιά με τα τελευταία βιβλία που μας απέμειναν και δυο μαξιλάρια. Μάταιος κόπος. Είναι τόσο υγρά που δεν υπάρχει περίπτωση ν’ ανάψουν. Η Ανθή ξερνάει στο μπάνιο το «πρωινό» που μόλις «φάγαμε». Τα δυο μας μωρά είναι ξαπλωμένα στην άκρη του άδειου σαλονιού. Ο μικρός κοιμάται. Η μεγάλη με κοιτάζει σαν κάτι να περιμένει. Τα δυο τεράστια μάτια της φαίνονται τώρα ακόμη μεγαλύτερα πάνω στο αποστεωμένο πια πρόσωπό της. Σήμερα το πρωί παραπονέθηκε ότι κάτι την ενοχλεί στο λαιμό. Την πήρα στα γόνατά μου και της είπα ν’ ανοίξει το στόμα για να δω. Μέσα στο μισοσκόταδο της κουζίνας μπόρεσα καθαρά να διακρίνω μια μικρή, ελαφρώς φωσφορίζουσα, πράσινη κηλίδα ν’ αργοσαλεύει στο βάθος του λαιμού της.

Ησυχία.

Editorial

2006-02-27T11:53:00.000+02:00

Η επιλογή τίτλου , ταυτοτήτων και λοιπών τοπωνυμίων ακολούθησε την πεπατημένη που επιβάλλει η παντελής άγνοια της μητρικής γλώσσας του Βολταίρου ( η πατρική του αγνοείται ). Αυτά προς γνώσιν-η συμμόρφωσις δεν συμπεριλαμβάνεται στις δωρεάν παροχές του παρόντος-.